X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



ابزار رايگان وبلاگ

وبلاگ گلستان معنوي قرآن - اعجاز مدیریتی قرآن

آخرين مطالب افزوده شده به وبلاگ


  • درباره سوره هاي قرآن
  • آداب تلاوت قرآن كريم
  • چهل حديث قرآني از ائمه
  • چگونگي نزول تدريجي قرآن كريم
  • «سلام» با تفكر در آيات قرآن
  • موضوع: ساير مطالب | تاريخ ارسال: 1392/11/30

    quran2_52862.jpg (300×225)


    جلوه هايی از نفوذ و اثربخشی مدیریت قرآن

    با درنگي اجمالی در سخنان گوهربار امیر کلام علي7 با گزاره هايی در بیان حقیقت قرآن روبه رو می شویم که هر کدام می تواند راهنمای روشنی برای کشف، احراز و تبیین وجهی از وجوه اعجاز مدیریتی قرآن یا اعجاز مدیریت در قرآن و استدلال به آن ها باشد.


    1. نورانی بودن قرآن کریم


    پیامبر(ص) با نورى هدايتگر انسان ها شد كه همه بايد از آن اطاعت نمايند و آن نور، قرآن كريم است «نهج البلاغه، خ 158».

    خداوند نورانيّت قرآن را تمام، و دين خود را به وسيله آن كامل کرد «همان، خ 183».

    قرآن نورى است كه خاموشى ندارد و چراغى است كه درخشندگى آن زوال نمی پذيرد «همان، خ 198 ».

    شعله‏اى است كه نور آن تاريك نمی شود «همان، خ 198».

    نورى است كه با وجود آن، تاريكى يافت نمى‏شود «همان، خ 198».

    بدون آن تاریکی ها، بر طرف نمی شود «همان، خ 18».

    نوری آشكار و درمانى سودمند است كه تشنگى را فرو می نشاند «همان، خ 156».


    2. استواري و هدایت گری قرآن کریم


    قرآن خانه‏اى است كه ستون‏هاى آن هرگز فرو نمى‏ريزد «همان، خ 133».

    بنايى است كه ستون‏هاى آن خراب نمی شود «همان، خ 198».

    معدن ايمان و اصل آن است «همان، خ 198».

    پايه‏هاى اسلام و ستون‏هاى محكم آن است «همان، خ 198».

    سرچشمه عدالت و نهر جارى عدل است «همان، خ 198».

    هدايتگری است که نيكى و بدى و خير و شر را آشكارا بيان مي کند «همان، خ 167».

    راهنمای گويا و دستورى استوار است «همان، خ 169».

    نشانه هدايت براى كسی است كه در آن بنگرد «همان، خ 198».

    كسى با قرآن همنشين نشد؛ مگر آن که در هدايت او افزود و از كوردلى و گمراهى‏اش كاست «همان، خ 176».

    كسى با داشتن قرآن، نيازى ندارد و بدون آن، هرگز بى‏نياز نخواهد بود «همان، خ 176».

    نجات دهنده کسي است كه حافظ قرآن باشد و به آن عمل كند «همان، خ 198».


    3. ژرفای شگفت انگیز قرآن کریم

    قرآن دريايى است كه ژرفاى آن درك نمي شود «همان، خ 198».

    چشمه‏هاى دانش و درياهاى علوم است «همان، خ 198».

    نهرهاى زلال و جاری حقيقت، و سرزمين‏هاى آن است «همان، خ 198».

    داراى ظاهرى زيبا و باطنى ژرف و ناپيداست، مطالب شگفت‏آور آن تمام نمى‏شود، و اسرار نهفته اش پايان نمى‏پذيرد «همان، خ 18».

    فرو نشاننده عطش علمى دانشمندان، و باران بهارى براى قلب فقيهان، و راه گسترده براى صالحان است «همان، خ 198».

    دريايى است كه تشنگان، تمام آب را نمي توانند بکشند و چشمه‏اى است كه آب آن کاستي نمي پذيرد و محل برداشتِ آبى است كه هرچه از آن برگيرند، كاهش نمى‏يابد «همان، خ 198».

    4. شفا بخشی قرآن کریم

    در سختى‏ها از قرآن يارى بجوييد، «همان، خ 176».

    درمان خود را از قرآن بخواهيد «همان، خ 176».

    درمان بزرگ ترين بيمارى‏ها يعنى كفر و نفاق و سركشى و گمراهى هست «همان، خ 176».

    قرآن شفابخش دردهاى انسان است «همان، خ 158».

    از نور آن شفا و بهبودى بخواهيد؛ زيرا شفاى سينه‏هاى بيمار است «همان، خ 110».

    شفا دهنده‏اى است كه بيمارى‏هاى وحشت‏انگيز را مي زدايد «همان، خ 198».

    دارويى است كه با وجود آن بيمارى وجود ندارد «همان، خ 198».

    5. جامعیت و مرجعیت قرآن کریم

    قرآن سامان دهنده امور فردى و اجتماعى انسان هاست «همان، خ 158».

    جامع علم آينده، و حديث گذشته است «همان، خ 158».

    اخبار گذشتگان و آيندگان و احكام مورد نياز زندگى انسان ها را در خود جای داده است «همان، ح 313».

    از قرآن پيروى كنيد، با قرآن خدا را بشناسيد، و خويشتن را با آن اندرز دهيد، و رأى و نظر خود را در برابرش متّهم كنيد،

    و خواسته‏هاى خود را که با آن مطابق نیستند، نادرست بشماريد «همان، خ 176».

    خواسته‏هاى خود را به وسيله قرآن از خدا بخواهيد، و با دوستى قرآن، به خدا روى آوريد، و با وجود آن، از خلق خدا چيزى نخواهيد؛

    زيرا وسيله‏اى، براى تقرّب بندگان به خدا، بهتر از قرآن وجود ندارد «همان، خ 176».

    شفاعت قرآن پذيرفته و سخن آن تصديق مى‏شود. آن كس كه قرآن در قيامت شفاعت اش كند، بخشوده مى‏شود، و آن كس كه قرآن از او شكايت كند، محكوم است (در روز قيامت ندا دهنده‏اى بانگ مى‏زند كه:

    «آگاه باشيد امروز هر كس گرفتار بذرى است كه كاشته و دچار عملى است كه انجام داده است؛ جز اعمال منطبق با قرآن») «همان، خ 176».


    6. سخن گويی و بازدارندگی قرآن کریم

    قرآن فرماندهى بازدارنده است؛ «همان، خ 183».

    ساكتى گويا و حجّت خدا بر آفريده ها است «همان، خ 183».

    سخن گويى است با زبان گویا كه هيچ‏گاه از حق‏گويى كُند و خسته نمی شود «همان، خ 133».

    سخن گويى كه هرگز دروغ نمى‏گويد «همان، خ 176».

    كسى كه با قرآن سخن بگويد، راست گفته و هر كس بدان عمل كند، پيشتاز است «همان، خ 156».

    کتابی است که تكرار و شنيدن پياپى آيات، كهنه‏اش نمى‏سازد، و گوش از شنيدن آن خسته نمى‏شود «همان، خ 156».

    پنددهنده‏اى است كه نمى‏فريبد، و هدايت كننده‏اى است كه گمراه نمى‏سازد «همان، خ 176».

    جداكننده حق از باطل است و درخشش برهان آن خاموش نمی گردد «همان، خ 198».

    برهانى است برای كسی كه با آن سخن بگويد «همان، خ 198».

    عامل پيروزى است براى كسی كه با آن استدلال كند، «همان، خ 198».


    منبع:قرآن پژوهی

    ويرايشات فونت ها و اضافت اشكالي توسط وبلاگ گلستان معنوي قرآن

    نويسنده مطلب: رضاغلامرضايي


    برچسب‌ها: ,,,,